Kryetari i PSD-së, Dardan Molliqaj, ka folur sërish për Planin Evropian që dje në takimin e Brukselit mori një “PO” nga kryeministri Kurti.
Në një postim në Facebook, Molliqaj në një analizë të tij, ka shprehur gjashtë pikat që sipas tij janë problematike në këtë marrëveshje.
Molliqaj thotë se kjo marrëveshje përbën dakordim për mosnjohje nga Kosova e Serbia, pastaj sipas tij vendos bazat e autonomisë territoriale serbe brenda Kosovës, përjetëson dialogun me Serbinë, ka probleme thelbësore në preambulën e saj, ka “përsëritje” të obligimeve të Serbisë për mos ta penguar Kosovën në procesin e anëtarësimit në organizata ndërkombëtare dhe çështje tjera që sipas Molliqajt këtë e bëjnë marrëveshje të dëmshme për Kosovën.
Postimi i plotë i kryetari të PSD-së:
MARRËVESHJA QË NORMALIZON MOSNJOHJEN
Serbia nuk e njeh Kosovën. Kjo marrëveshje përbën dakordim për mosnjohje.
Problemi kryesor i nenit 2 në këtë marrëveshje është për çfarë po pretendohet të shitet: si njohje reciproke midis shteteve. Ekziston vetëm një mënyrë për njohjen reciproke: nota verbale fillimisht, dhe themelimi i marrëdhënieve konvencionale diplomatike përmes shkëmbimit të ambasadorëve pastaj.
Kjo pikë do të duhej të ishte momenti më këmbëngulës për Kosovën. Përmendja e nocioneve si sovraniteti, vetëvendosja e integriteti territorial duhet të jetë i sanksionuar. Theksi i këtij neni nuk përmban gjuhë detyruese për palët.
Gjithashtu, përkundër hapit pozitiv te neni 1 që përfshin njohjen për simbolet kombëtare dhe pasaportat, diplomat, targat si dhe vulat doganore nuk mund të interpretohet se kjo lloj njohje mund të merret si njohje e shtetësisë së Kosovës meqë tashmë ekzistojnë qasje të tilla nga shtete që kanë qasje të tillë ndaj shteteve që nuk i njohin, përkatësisht simboleve dhe dokumenteve të tyre siç është rasti i Kinës me Hong Kongun dhe Makaon.
Kjo marrëveshje vendosë bazat e autonomisë territoriale serbe brenda Kosovës.
Nenet 10 dhe 7 përbëjnë elementet themelore për një entitet paralel e autonom serb brenda Kosovës. Neni 7 vërtet flet për “vetëmenaxhim”, por këtë nuk e gëzon komuna si njësi administrative brenda hierarkisë institucionale, por komuniteti serb që po merr atribute shtetformuese. Pas elementit etnik, neni 10 përmes detyrimit për ta formuar Asociacionin, këtij entiteti i jepen kompetencat dhe territori. Plani franko-gjerman i pranuar nga Qeveria e Kosovës tashmë e ka tejkaluar Marrëveshjen e vitit 2013.
Përjetësimi i dialogut me Serbinë
Neni 6 tregon se kjo marrëveshje është e ndërmjetme. Aty flitet për rikonfirmimin e vullnetit të palëve për të punuar drejt një marrëveshjeje përfundimtare dhe ligjërisht të obligueshme. Ky nen tregon se detyrimet e brendshme që po i merr Kosova nuk janë të fundit. Territorializimi i ndarjes etnike dhe theksimi i autonomisë është rezultat i kësaj Marrëveshjeje, por ky nuk është fundi. Kjo Marrëveshje është po ashtu formë dhe platformë që do të mbushet në të ardhmen. Një moment eventual i të ardhmes kur dialogu mund ta kërkojë njohjen, elemente të reja do t’i jepen kësaj kornize.
