Gjykimi ndaj krerëve të UÇK-së ka përfunduar. Afat për vendimin e madh po afron.
E tek tash, kanë nisur të publikohen edhe dosjet përfundimtare të mbrojtjes së krerëve të UÇK-së.
Në dosjen përfundimtare të avokatit të Jakup Krasniqit, thuhet se Prokuroria e Hagës nuk ka pasur asnjë prove serioze e cila është paraqitur gjatë gjithë gjykimit.
“Prokuroria nuk arriti t’i quante provat e nevojshme për të vërtetuar argumentin e saj se kishte një qëllim të përbashkët që përfshinte anëtarët e Shtabit të Përgjithshëm për të fituar kontroll mbi Kosovën përmes keqtrajtimit kriminal të kundërshtarëve. Provat nuk tregojnë se një qëllim i përbashkët që përfshinte krime u diskutua nga një numër i madh personash, u përhap në ndonjë mënyrë te autorët e dyshuar të drejtpërdrejtë, ose se krimet u raportuan nga autorët e drejtpërdrejtë te shumësia e personave. Pa prova të lidhjeve të tilla, Prokuroria nuk mund të vërtetojë një qëllim të përbashkët”, thuhet në dosje, raporton Nacionale.
“Prokuroria dështoi të paraqiste ndonjë provë të drejtpërdrejtë të qëllimit të përbashkët të supozuar. Zyrapi mohoi çdo qëllim të përbashkët për të frikësuar, keqtrajtuar ose ushtruar dhunë kundër civilëve, pakicave etnike ose bashkëpunëtorëve ose kundërshtarëve të dyshuar”, thuhet më tutje.
Mbrojtja e Jakup Krasniqit ka kundërshtuar kategorikisht faktin se UÇK-ja ishte Ndërmarrje e Përbashkët Kriminale.
“Nuk ka pasur kurrë një qëllim të përbashkët kriminal për të fituar dhe ushtruar kontroll mbi Kosovën duke përfshirë kryerjen e krimeve kundër kundërshtarëve. Asnjë dëshmitar i besueshëm nuk ka dëshmuar për ekzistencën e ndonjë qëllimi të tillë të përbashkët; kjo nuk mund të nxirret nga deklaratat ose rregulloret publike të UÇK-së. UÇK-ja u krijua për të mbrojtur popullsinë civile kundër krimeve të përhapura serbe. Shtabi i Përgjithshëm kërkoi ta udhëzonte UÇK-në politikisht, por kurrë nuk pati kontroll operativ mbi zonat. Ndërsa UÇK-ja kërkonte pavarësinë e Kosovës, ajo e parashikoi Qeverinë e Përgjithshme të Kosovës si një qeveri të unifikuar për të ecur drejt zgjedhjeve demokratike. Nuk ka pasur kurrë një politikë të UÇK-së për të kryer krime kundër civilëve – qofshin anëtarë të LDK-së, romëve apo ndonjë pakice etnike”, thuhet në këtë dosje më tutje.
Në pjesën tjetër të dosjes përfundimtare, mbrojtja thekson faktin se asnjë dëshmitar nuk e ka përmendur Jakup Krasniqin për kryerjen e ndonjë krimi.
“Asnjë dëshmitar nuk dëshmoi se Z. Krasniqi ishte i përfshirë në ndonjë krim. Dëshmitarët e prokurorisë treguan mosbesim kur iu ngritën akuza kundër Z. Krasniqi. Fondaj e konsideroi “absurde” të sugjeronte se Z. Krasniqi ishte i përfshirë në një arrestim. Ledwidge tha se “ai nuk mendonte se Jakup Krasniqi ishte i përfshirë në ndonjë nga këto”. Zyrapi nuk dëshmoi asnjë veprim të ndërmarrë nga Z. Krasniqi për të synuar kundërshtarët.B. Kuqi bëri thirrje publikisht për një kërkim falje për trajtimin e padenjë të Z. Krasniqi gjatë arrestimit të tij. Sopi tha se nuk donte kurrë ta shihte Z. Krasniqi “të ulur në këtë dhomë këtu dhe në këto rrethana”. Halitjaha i kërkoi Panelit “nëse Jakup Krasniqi bëri një gabim, unë jam i gatshëm të marr përsipër të gjitha gabimet e tij. Mund ta vuaj dënimin e tij në vend të tij. Le të shkojë në shtëpi”. Kjo provë është e papajtueshme me teorinë e Prokurorisë dhe pasqyron respektin e vërtetë që fitoi Z. Krasniqi – ai nuk është një person që ishte i përfshirë në ndonjë sjellje apo plan kriminal. Prokuroria nuk arriti të provojë se Z. Krasniqi ishte i pranishëm në ndonjë qendër paraburgimi kur të paraburgosurit ishin atje, e aq më pak që ai mori pjesë ose dëshmoi ndonjë keqtrajtim. Pretendimi se Z. Krasniqi “mori pjesë personalisht në trajtimin e kundërshtarëve në terren, duke përfshirë pjesëmarrjen në frikësimin, marrjen në pyetje, keqtrajtimin dhe ndalimin e kundërshtarëve” është i pabazuar dhe duhet të hidhet poshtë”, thuhet në dosje.
Vendimi më së largu duhet të shpallet deri më 19 maj, nëse gjyqtarët nuk kërkojnë afat shtesë.
